Podstawy promptowania - cztery pola w poleceniu

Z czego składa się dobry prompt?
Dział zatytułowany „Z czego składa się dobry prompt?”Z czterech pól: rola, zadanie, ograniczenia i format. Wypełnij je własnym tematem z tego tygodnia i wyślij. Warto wpisać coś w każde pole, bo puste pole to miejsce, w którym model zgaduje.
Prompt z wprowadzenia już miał treść. Brakowało stałego układu, w który da się ją włożyć. Prompt engineering na tej stronie to właśnie składanie takiego układu.
Cztery pola do wypełnienia
Dział zatytułowany „Cztery pola do wypełnienia”Zasada: każde z czterech pól wypełniasz albo wpisujesz w nie “nie dotyczy”. Stosuj ją zawsze, gdy pierwsza wersja polecenia mieści się w jednym zdaniu i “jakoś zadziała”.
Rola: [kto ma odpowiedzieć - zawód albo perspektywa]Zadanie: [co konkretnie zrobić]Ograniczenia: [długość, ton, czego nie robić, budżet, odbiorca]Format: [lista, tabela, liczba zdań, pola do wypełnienia]
Materiał:[wklej tekst albo dane]Rola zawęża perspektywę: “osoba od reklamacji w małym sklepie” mówi modelowi więcej niż “ekspert z 20-letnim doświadczeniem i pasją”. Zadanie to czasownik i obiekt: “napisz odpowiedź”, “wyciągnij trzy ryzyka”. Ograniczenia tną zgadywanie. Format mówi, jak ma wyglądać wynik - bez tego dostajesz esej.
Tabele i stałe układy wyniku są w schematach. Tu wystarczy “lista numerowana, 5 punktów” albo “maksymalnie 4 zdania”.
Nie dokładaj piątego pola na styl czy ton, jeśli nie zmienia zadania - ton mieści się w ograniczeniach. Cztery pola są po to, żeby było widać, którego brakuje.
W kolejnych lekcjach przykłady są krótsze i nie zawsze mają wszystkie cztery nagłówki - pola nadal tam są, tylko zapisane zwykłym zdaniem.
Ćwiczenie: 5 minut, jeden szkielet
Dział zatytułowany „Ćwiczenie: 5 minut, jeden szkielet”- Weź własne zadanie z tego tygodnia (mail, lista, poprawka tekstu). Zapisz je w jednym zdaniu, jakby na szybko.
- Wklej szkielet z tej strony. Wypełnij cztery pola. Gdzie nie ma czego wpisać, napisz
nie dotyczy- nie zostawiaj pustego wiersza. - Wyślij w nowej rozmowie. Nie dopisuj w tej samej rozmowie “a jeszcze format” - model widzi poprzednie wiadomości, więc nie sprawdzisz, co dał sam szkielet.
Zaliczenie: na kartce cztery pola z treścią albo nie dotyczy oraz jedna obserwacja: co zmieniło się względem jednolinijkowca (długość, konkret, wymyślona liczba, trzymanie formatu). Nie “która wersja ładniejsza”.
Typowy wynik: wersja ze szkieletem jest użyteczniejsza, ale czasem dopisuje fakty albo liczby, których nie było w materiale. Takie rzeczy i tak sprawdzasz - Weryfikacja.
Jeśli nic nie zgrzyta i zostaje czas: odetnij z ograniczeń jedno zdanie, po którym wynik się nie zmienia.
Teraz wiesz
Dział zatytułowany „Teraz wiesz”- Prompt da się złożyć z czterech pól: rola, zadanie, ograniczenia, format.
- Puste pole bez
nie dotyczymodel zapełnia zgadywaniem. - Szkielet służy do powtórki przy następnym zadaniu.
Następny krok: Techniki promptowania - kiedy wystarczy instrukcja, kiedy dodać przykład, a kiedy poprosić o kroki.
Częste pytania
Czy za każdym razem muszę wypełniać wszystkie cztery pola?
Nie musisz wymyślać treści do każdego. Gdy naprawdę nie ma ograniczenia albo format nie ma znaczenia, wpisujesz "nie dotyczy" i nie udajesz treści. Złe jest pole, o którym zapominasz - wtedy model zapełnia je zgadywaniem.
Czym ta lekcja różni się od wprowadzenia?
We wprowadzeniu przerabiasz ogólnik na konkret. Tu składasz ten konkret w szkielet, który da się wypełnić przy następnym zadaniu, zamiast za każdym razem pisać od zera.
Czy dłuższy szkielet jest lepszy?
Nie. Cztery pola to maksimum na start. Piąte pole nic nie dodaje, jeśli nie zmienia zadania. Ćwiczysz to w bazie promptów.
made with ❤️ by aitomate.pl - Łukasz Podgórski